Interview

Wat was het eerste kunstwerk/ontwerp/architecturaal werk dat indruk op je gemaakt heeft?

Er zijn verschillende kunstwerken die mij diep hebben geraakt en tot op de dag van vandaag ben ik in ‘contact’ met deze werken gebleven. Zij werden in verschillende tijdperken gemaakt en hebben verschillende stijlen en betekenissen: de prints van Goya en zijn schilderijen daterend uit zijn donkere periode, de videos van Paul McCarthy, de poetische interventies van Ana Mendieta en de radicale voorstellingen van Marina Abramovic. Op het gebied van de architectuur was het leren kennen van de stad Brasilia een intense belevenis op het gebied van leven in een nieuwe stedelijke ruimte, die mijn perceptie van verhoudingen veranderde.

Hoe gebruik je licht als materiaal of medium in je werk?

Ik zie licht als medium, mijn videowerk kan slechts bestaan dankzij licht. Hetzelfde gebeurt met de fotos die ik maak, als ik een belicht veld over een foto leg of een fotografisch oppervlakte bedek om het contrast te laten zien tussen zijn donkerheid en de transparantie van licht.

Wat was de leidraad in jullie conceptuele benadering van jullie werk tijdens GLOW?

Voor de video “Minhocão” die ik tijdens GLOW laat zien, fotografeerde ik gevels van gebouwen die langs een verhoogde weg stonden in de stad São Paulo, een weg die twee belangrijke gebieden van deze metropolis verbindt. Deze snelweg werd hevig bekritiseerd door stedelijke planners en architecten omdat hij door een wijk met woonhuizen loopt en daardoor het leven van de inwoners moeilijker maakt en het stedelijk milieu verslechtert. Het idee achter de video is om de verhoudingen van de stad en het mens dat daar leeft om te keren, om de vragen van het lichaam in het stadslandschap te overwegen en de menselijke bouwer als een paradoxaal wezen die de creaturen uitbraakt. Hierbij transformeer ik de macro-verhoudingen van de stad in een klein landschap en tegelijkertijd verander ik het kleinere individu in een mythologisch wezen op een immens grote schaal. Op deze manier probeer ik een situatie van estrangement in de relatie tussen de stad en het lichaam op te zetten, de verhoudingen om te keren.

Wat maakte het interessant om in Eindhoven te werken?

Om in Eindhoven te zijn met dit werk zal een beleving zijn die het overbrengen van de vraag betreffende een overweldigend grote stad in de context van een stad die de menselijke verhoudingen begrijpt. Ik denk dat er een positieve uitwisseling kan ontstaan tussen de verschillende percepties en belevingen bij deze twee steden en dat zou kunnen leiden tot het vinden van overeenkomsten en verschillen. Bovendien zou ik een nieuwe context van licht en architectuur moeten beleven. Ik vind het ook interessant om te zien hoe de video zal worden opgenomen in het festival en hoe de dialoog zal zijn met de andere kunstwerken.

Wat voor een reactie verwacht je van het publiek?

Ik hoop een esthetische waarneming te presenteren van een stedelijk probleem, van een stad in een land met sociale ongelijkheid, om een overdenking op te roepen die in het belang is van iedereen. Maar ik hoop vooral dat deze video nieuwe opvattingen zal bewerkstelligen.