Interview

"We willen het bewustzijn verhogen van de kracht van licht als materiaal"

Cowboy "Aan het begin van de video zijn de motieven gebaseerd op de architectuur van het gebouw en laten ze abstracte geometrische vormen zien, die onderdeel zijn van een wisselwerking tussen licht en schaduwen. Na een tijdje maakt de video zich los van de geometrie van het gebouw, de lijnen kantelen, knikkend als met de hand geschilderde expressieve structuren die doen denken aan graffiti. De voorstelling stopt even, volumes worden gevormd, gebaren en tekens worden toegevoegd. Het licht wordt geherinterpreteerd van abstract naar verhalend en wordt weer gedraaid in tegenovergestelde richting: een eenvoudige verlichting van het gebouw. Binnen deze simpele verlichting verschijnt een door de computer gegenereerde cowboy, die spanning creëert. Een schot gevuurd uit zijn revolver verbrijzelt de hele lichtscene ... Tijdens deze instorting neemt het licht een stoffelijke vorm aan. De onverlichte hoge gevel blijft over - in volledige duisternis - voordat de video zich herhaalt".

Speciaal materiaal "Het normale dagelijkse leven in het informatie tijdperk kent een heleboel verrassingen en inspiratie, vooral als je de stedelijke ruimte observeert. Licht is net als video of geluid, een zeer bijzonder materiaal om ruimtelijke relaties mee op te bouwen, zowel echte als gesimuleerde, fysieke of verbeelde. Wij stellen licht gelijk aan de traditionele bouwmaterialen, op het niveau van waarneming is er niet zo veel verschil. Materialen van vluchtige kwaliteit, zoals licht, trekken nauwelijks belangstelling. Een van onze belangrijkste doelstellingen is om het bewustzijn van de kracht van deze materialen te verhogen. Terwijl we werken in de bestaande openbare ruimte, kunnen we iets toevoegen, wijzigen en herinterpreteren”.

Being Public "We zijn omringd door de stad, elke gevel heeft de neiging om te duiden wat openbaar is en wat privé blijft. Wij kunnen dit veranderen door verschillende interpretaties op de gevel toe te passen. Wij willen graag in contact komen met de ‘stadsverhalen’ en het werken met deze grote structuren in de openbare ruimte is daarvoor een geschikt middel, we voegen een zichtbare laag toe die op prijs wordt gesteld of irriteert. Op een bepaalde manier is ons werk zo voor iedereen toegankelijk - niet alleen voor cultuurliefhebbers - zonder de beperking van een besloten ruimte, zoals een kunstgalerie of een boek. Daarom werken we graag in de openbare ruimte”.