Interview “Ik wil denken als een kind” Tussen droom en nachtmerrie Max Sudhues is een moderne Dadaïst, in die zin dat hij graag werkt met alledaagse gebruiksvoorwerpen, maar hij is zeker niet uit op het provoceren van het publiek. Hij is gefascineerd door de nieuwe realiteit die ontstaat tussen droomwereld en werkelijke wereld. Licht is zijn favoriete artistieke materiaal, omdat licht schaduw en beweging creëert waarmee hij collages maakt om zijn tussenwereld vorm te geven. Speelgoedjes Zijn studio in Berlijn heeft niet veel van een werkruimte van een kunstenaar, maar lijkt meer een speelkamer. “Als klein jongetje was ik al geïnteresseerd in de wereld om me heen. Het dagelijkse leven is een onuitputtelijke inspiratiebron; een goed boek of toneelstuk, een mooie film, reizen. Nog altijd is mijn favoriete bezigheid wandelen door een vreemde stad, ik wil dan de bewegingen van die stad doorgronden. Daarbij denk ik als een kind. Ik neem alledaagse simpele voorwerpen mee, zoals stukjes speelgoed, plastic deeltjes en ga daarmee experimenteren”. Géén Big Brother “De installatie ‘Kijken/To Look’ die ik speciaal voor GLOW maak, is mijn grootste projectie tot nu toe. Ik werk graag met overheadprojectoren, omdat het een eenvoudige techniek is die tussen high- en lowtec in zit. Daarmee krijgt de collage iets menselijks. Ik hoop niet dat het publiek door mijn werk een “Big Brother Is Watching You” gevoel krijgt. Al die ogen! Maar je kunt ogen ook opvatten als komisch of surrealistisch, niet persé als bedreigend. Bovendien kun je er ook een andere grafische structuur in zien. Laat je eigen verbeelding maar spreken”.